Dr med. Helena Rotsztejn
Starzenie skóry jest procesem złożonym zależnym od czynników zewnętrznych (oddziaływanie środowiska- promieniowanie UV, skażenia, infekcje, stresy, palenie tytoniu) oraz wewnętrznych (ogólnej kondycji organizmu, w tym gospodarki hormonalnej). Zapoznanie się ze zmianami zachodzącymi w skórze z upływem lat winno być poprzedzone prześledzeniem jej budowy. Czynniki szkodliwe z różną mocą mogą oddziaływać na poszczególne elementy skóry.
Pobierz cały artykuł [PDF]
Prof. AM dr hab. med. Wanda Horst-Sikorska
Leczenie osteoporozy jest ukierunkowane na zapobieganie złamaniom kości. Wiedza na temat metabolizmu sprawia, że działania te są bardziej skuteczne. Wiele nowych informacji będących rezultatem prowadzonych badań powoduje, że opracowane standardy leczenie ulegają zmianie.
Nowe leki, których skuteczność była przedmiotem analiz po zarejestrowaniu ma szansę znaleźć miejsce w terapii. Aktualnie zalecenia opracowane przez zespół ekspertów Polskiej Fundacji Osteoporozy dotyczą podawania witaminy D3 i wapnia oraz propagowanie tzw. zdrowego stylu życia jako działań prewencyjnych i jednocześnie podstawy każdej terapii. Do leków stosowanych i do chwili obecnej zarejestrowanych do stosowania w przebiegu osteoporozy w przypadkach zwiększonego ryzyka złamania kości należą: hormonalne leczenie zastępcze, bisfosfoniany, kalcytonina i selektywne modulatory receptora estrogenowego. Należy zwracać szczególną uwagę na konieczność indywidualizowania terapii, każdorazowo uwzględnienia wszystkich wskazań i przeciwwskazań dla określonych leków, a przede wszystkim uzyskać akceptację chorego dla zamierzonego leczenia.
Pobierz cały artykuł [PDF]
Prof. dr hab. Eugeniusz Józef Kucharz.
Choroba zwyrodnieniowa
Choroba zwyrodnieniowa stawów jest najczęstszą chorobą narządu ruchu. Szacuje się, że w krajach europejskich dotyczy około jednej piątej wszystkich mieszkańców.
Częstość jej występowania istotnie zwiększa się wraz z wiekiem (1). Dane epidemiologiczne różnią się w zależności od przyjętych kryteriów rozpoznawania choroby i jej lokalizacji. Przykładowo, zmiany zwyrodnieniowe stawów międzypaliczkowych rąk występują u 92% osób w wieku powyżej 70 lat (2). Choroba częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn. Choroba zwyrodnieniowa stawów jest zespołem wywołanym wieloma przyczynami, które prowadzą do wspólnego obrazu patomorfologicznego i klinicznego. Istotą tego zespołu jest upośledzenie czynności chrząstek stawowych, czemu towarzyszą zmiany innych składników stawów oraz uogólnione zmiany narządu ruchu. Wyróżnia się dwa typy choroby zwyrodnieniowej stawów: chorobę pierwotną (czyli idiopatyczną), której przyczyny nie znamy, oraz wtórną (3). Pierwotna choroba może być umiejscowiona lub uogólniona. Wtórną chorobę zwyrodnieniową stawów mogą wywoływać ostry lub przewlekły uraz, dziedziczne lub rozwojowe zaburzenia stawów, choroby metaboliczne (układowe – ochronoza, hematochromatoza, choroba Wilsona, choroba Gauchera lub miejscowe – odkładanie kryształów), zaburzenia wydzielania wewnętrznego (akromegalia, nadczynność przytarczyc, niedoczynność tarczycy, cukrzyca), zmiany neurologiczne (wiąd rdzenia, jamistość rdzenia, przecięcie nerwu obwodowego) oraz różne choroby kości (martwica aseptyczna, złamania). Czasami wtórna choroba zwyrodnieniowa stawów ma złożoną etiologię. Ma to miejsce u chorych na cukrzycę. Dochodzi u nich zarówno do zmian metabolizmu chrząstek, jak i polineuropatii oraz zmian w ukrwieniu kości, ich zejściem jest neuroosteoartropatia cukrzycowa (4, 5).
Pobierz cały artykuł [PDF]
