„Słodko-gorzka prawda”

Każdego roku w listopadzie obchodzony jest Światowy Dzień Walki z Cukrzycą. Nie bądźmy obojętni i ze szczególną uwagą przyjrzyjmy się temu globalnemu problemowi. Nie bagatelizujmy problemu – kontrolujmy regularnie poziom glukozy we krwi. Każdy z nas jest narażony na tę chorobę, niezależnie od wieku. Jest ona groźna, ale pamiętajmy, że można z nią normalnie żyć, kiedy jest wykryta we wczesnym stadium i pod stałą kontrolą lekarza.
Stańmy zatem w pełni świadomi do walki z cukrzycą – nie tylko od święta.
 
Aktualnie cukrzyca przybiera rozmiary epidemii. Liczba osób, u których się ją diagnozuje rośnie lawinowo, ponieważ wielu z nas nawet nie wie, że nosi w sobie tę „słodko-gorzką prawdę”. Cukrzyca rozwija się skrycie i niepostrzeżenie, przez długi czas może pozostać niewykryta. 
 

 
Mówiąc w uproszczeniu, cukrzyca oznacza przewlekłe zaburzenie przemiany materii, które wyraża się w trwale podwyższonym stężeniu glukozy (popularnie cukru) we krwi. Nasz organizm nie jest w stanie przyswoić glukozy dostarczanej wraz z pożywieniem (węglowodanami), jak ma to miejsce w przypadku osoby zdrowej. Ma to wiele niepożądanych dla nas następstw, którym należy bezwzględnie zapobiegać.
Powinniśmy wiedzieć, że cukrzyca jest blisko związana z poziomem insuliny we krwi. Insulina jest hormonem wytwarzanym w trzustce i pełni rolę instrumentu organizmu, za pomocą którego glukoza może być przyswojona do komórek, w których pełni rolę „paliwa”.
 
Słodka diagnoza
Cukrzyca typu 2 jest wywołana nieprawidłowym działaniem insuliny w naszym organizmie.
W początkowych stadiach cukrzycy stężenie insuliny we krwi może być prawidłowe lub nieznacznie podwyższone. Dopiero z czasem trwania cukrzycy, ilość insuliny stopniowo zmniejsza się. Początki cukrzycy typu 2 są bardzo podstępne. Zazwyczaj nie występują żadne charakterystyczne objawy. Jedynie badanie poziomu glukozy we krwi pozwala na postawienie rozpoznania. W odróżnieniu od cukrzycy typu 1, skłonności genetyczne odgrywają tutaj większą rolę. Jeśli jedno z rodziców choruje na cukrzycę typu 2 to istnieje 40% ryzyko,  że dotknie ona również ich dzieci.
 
A życie toczy się dalej…
Cukrzyca to nie koniec świata, jak uważa wielu z nas.
Wiele osób cierpiących na nią może prowadzić życie tak samo, jak przed postawieniem diagnozy, choć z kilkoma zmianami i ograniczeniami.
Uważa się, że około 80% przypadków cukrzycy typu 2 można zapobiec poprzez zmianę diety, zwiększenie aktywności fizycznej oraz poprawę stanu środowiska naturalnego. 
Warto też sięgnąć po Diabetamid – suplement diety opracowany z myślą o osobach chcących zadbać o prawidłowy, fizjologiczny poziom glukozy we krwi. Polecany jest nie tylko osobom, u których zdiagnozowano cukrzycę typu 2, ale i tym wszystkim, postanowili aktywnie zadbać o swoje zdrowie. A zdrowie mamy tylko jedno…Czy warto zatem ryzykować jego utratę?
 
Słodko – gorzki rozrachunek
 
Skalę problemu najlepiej obrazuje fakt, że cukrzyca nazywana jest obecnie epidemią XXI wieku.

• 5% populacji ogólnej cierpi na cukrzycę,
• 5 posiłków w ciągu dnia powinien przyjmować diabetyk,
• co 5 sekund diagnozuje się cukrzycę u kolejnej osoby na świecie,
• 10 rok życia to najczęstszy wiek, w którym ujawnia się cukrzyca typu 1,
• 15 minut wysiłku wystarczy, aby zużyć glukozę zawartą we krwi,
• 20% – tyle wynosi ryzyko zachorowania dziecka, jeśli u obojga rodziców wykryto cukrzycę,
• 40 kcal zawiera 10 gram cukru (mała łyżeczka),
• 45 – 50% diety diabetyków powinny zajmować węglowodany,
• 50% wynosi ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2 kobiet, które w czasie ciąży chorowały na cukrzycę ciążową,
• 90% osób cierpiących na cukrzycę to osoby z cukrzyca typu 2,
• w 1922 roku wynaleziono insulinę,
• 1,5 miliona osób w Polsce ma wykrytą cukrzycę,
• 7 milionów – o tyle co roku powiększa się liczba diabetyków na świecie,
• 30 milionów ludzi żyje na świecie dzięki przyjmowaniu insuliny,
• 366 milionów – według prognoz w 2030 roku tyle wyniesie liczba cierpiących na cukrzycę.

• Do góry