Pani Dorota Suder od kilkunastu już lat choruje na stwardnienie rozsiane (SM - Sclerosis Multiplex), najczęściej spotykaną chorobę centralnego układu nerwowego występującą u „młodych dorosłych”. Chorobę nieuleczalną i terminalną, najczęściej prowadzącą do inwalidztwa. W Polsce żyje ok. 40 tys. chorych na SM.
Przyczyny SM nie są znane, wiele wskazuje na to, że jest to choroba autoimmunologiczna, a więc taka w której organizm zwalcza swoje własne komórki.
Zazwyczaj diagnozuje się ją u osób między 20. a 40. rokiem życia a coraz częściej także u osób poniżej 18. roku życia oraz u dzieci (najmłodsze dziecko, u którego wykryto SM miało kilkanaście miesięcy).
Pani Dorota pomimo tego, że nie wykonuje już wyuczonego zawodu pielęgniarki, to czuje się nią nadal
i ma ogromną potrzebę służenia bliźnim. Zawód ten nazywa swoim powołaniem, bo jak twierdzi „móc pomagać chorym i potrzebującym jest czymś dobrym i pamięta się to na resztę życia”.
Choroba Pani Doroty spowodowała, że wiele jej marzeń i planów życiowych nie zostanie już zrealizowanych. Paradoksalnie jednak gdyby nie choroba właśnie, to nie udało by się jej także przeczytać tylu wspaniałych i wartościowych książek, poznać wspaniałych ludzi dobrego serca, mieć tak wiele czasu na przemyślenia, refleksje i rozważania na temat życia, i tego co jest w nim tak naprawdę ważne.
Tym wszystkim dzieli się z nami Pani Dorota w swoich wierszach i esejach. Osoba wrażliwa, szukającą radości w drobnych rzeczach, w czyimś odwzajemnionym uśmiechu, pozdrowieniu, czy dobrym słowie. Pisze dla Państwa poruszające wyobraźnię artykuły dotyczące historii medycyny.
Specjalnie dla nas wiersz Doroty Suder poświecony Wisławie Szymborskiej.
Pamięci Wisławy Szymborskiej
Twa poezja przepełniona mądrością
Prowadzi nas poprzez ścieżki życia
Jest prawdziwa, okryta welonem bogactwa słów
I ścieżką wiodącą do bram serca
Pozostaniesz na zawsze w jej ciepłym zaciszu
Z kotem tęsknie czekającym na kartach Twych wierszy
W ich magii zmieniających świata koloryt
Na lepszy
W wachlarzu tęczowego uśmiechu
Szumiącej melodii drzew
Dywanie wdzięcznych stokrotek
Porannym sejmiku ptaków
I w naszej pamięci.
Dorota Suder